اینترفرون درمانی برای هپاتیت C آنچه باید بدانید

خوراکی های کلیدی

• اینترفرون درمانی به بدن شما کمک می کند تا با هپاتیت C مبارزه کند. این سیستم ایمنی شما را تقویت می کند. سعی می کند به یک پاسخ ویروسی پایدار (SVR) برسد.

• استفاده از ریباویرین با اینترفرون به درمان بهتر کمک می کند. این باعث می شود که انتخاب بهتری نسبت به استفاده از اینترفرون به تنهایی باشد.

• درمان با اینترفرون می تواند علائمی شبیه آنفولانزا ایجاد کند. همچنین می تواند باعث تغییرات خلقی و مشکلات پوستی شود. راه هایی برای کمک به این عوارض وجود دارد.

• همه نمی توانند از اینترفرون درمانی استفاده کنند. برخی از مشکلات سلامتی آن را ناامن می کند. همیشه باید ابتدا با پزشک خود صحبت کنید.

• درمان های جدیدی به نام ضد ویروسی با اثر مستقیم (DAAs) اکنون در دسترس هستند. آنها اغلب بهتر از اینترفرون ها عمل می کنند. آنها نتایج بهتری می دهند و عوارض جانبی کمتری دارند.

اینترفرون تراپی چیست؟

هدف و نقش

ممکن است بپرسید چرا پزشکان از درمان با اینترفرون برای هپاتیت C استفاده می کنند. این درمان از پروتئین هایی به نام اینترفرون برای کمک به بدن شما برای مبارزه با ویروس استفاده می کند. هدف اصلی حذف ویروس از خون شماست. پزشکان می خواهند از بازگشت ویروس جلوگیری کنند. آنها این را 'پاسخ ویروسی پایدار' یا SVR می نامند. اگر به SVR مبتلا شوید، ویروس حداقل تا شش ماه پس از پایان درمان از بین می‌رود.

در اینجا یک جدول ساده است که اهداف اصلی درمان با اینترفرون را نشان می دهد:

ممکن است تعجب کنید که چه کسی بیشترین کمک را از این درمان می گیرد. افراد مبتلا به انواع مختلف هپاتیت C به روش های مختلفی پاسخ می دهند. جدول زیر نشان می دهد که نرخ پاسخ چگونه می تواند تغییر کند:

پزشکان اغلب اینترفرون درمانی را برای افراد دارای ژنوتیپ 2 یا 3 انتخاب می کنند. این بیماران معمولاً نتایج بهتری دارند.

چگونه به هپاتیت C کمک می کند

اینترفرون درمانی با تقویت سیستم ایمنی شما کمک می کند. وقتی این درمان را انجام می دهید، بدن شما اینترفرون های بیشتری دریافت می کند. این پروتئین ها مانند علائم هشدار دهنده عمل می کنند. آنها به سلول های شما می گویند که از خود در برابر ویروس محافظت کنند. چگونه اینترفرون درمانی به بدن شما کمک می کند:

• باعث می شود سیستم ایمنی شما متوجه ویروس هپاتیت C شود.

• حسگرهای خاصی را در سلول های شما به نام گیرنده های PAMP روشن می کند.

• این ویروس با جلوگیری از ساخت پروتئین های جدید سلول های شما را کند می کند.

• این ماده ژنتیکی ویروس را با استفاده از آنزیم هایی مانند RNase L و OAS تجزیه می کند.

• نحوه حرکت سلول‌های شما به داخل اشیا را تغییر می‌دهد، بنابراین ویروس نمی‌تواند به راحتی پخش شود.

نکته: درمان با اینترفرون تنها به ویروس حمله نمی کند. این به بدن شما کمک می کند تا با عفونت بهتر مبارزه کند.

ممکن است بشنوید که کاهش ویروس در خون شما مهم است. درمان با اینترفرون می تواند بار ویروسی را کاهش دهد. اما برخی مطالعات نشان می‌دهند که داشتن ویروس کمتر همیشه به این معنی نیست که احساس بهتری خواهید داشت یا عمر طولانی‌تری خواهید داشت. پزشکان هنوز از SVR استفاده می کنند تا ببینند آیا درمان موثر است یا خیر.

اگر به فکر هستید درمان هپاتیت C ، با پزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند به شما کمک کنند تصمیم بگیرید که آیا اینترفرون درمانی برای شما مناسب است یا خیر. نوع ویروس و سابقه سلامتی شما مهم است.

انواع اینترفرون

استاندارد اینترفرون آلفا

ممکن است پزشک شما در مورد هپاتیت C این اینترفرون ها به گیرنده α/β در بدن شما متصل می شوند. دو نوع اصلی وجود دارد: IFN α-2a و IFN α-2b. آنها تقریباً یکسان هستند، اما یک اسید آمینه متفاوت است. پزشکان از این اینترفرون ها برای کمک به سیستم ایمنی بدن شما برای مبارزه با هپاتیت C استفاده می کنند. اینترفرون آلفا استاندارد نیاز به تزریق بیشتری دارد. به اندازه سایر انواع دیگر در بدن شما دوام نمی آورد. به اینترفرون آلفا استاندارد اشاره کند. این نوع بخشی از گروهی به نام اینترفرون نوع 1 است.

در اینجا جدولی وجود دارد که تفاوت ها را نشان می دهد:

اینترفرون آلفا PEGylated

بسیاری از پزشکان اکنون اینترفرون آلفا PEGylated را برای هپاتیت C انتخاب می کنند. PEGylation به این معنی است که یک مولکول ویژه به نام پلی اتیلن گلیکول به اینترفرون اضافه می شود. این به اینترفرون کمک می کند تا مدت بیشتری در بدن شما بماند. شما به تعداد زیادی عکس نیاز ندارید. اینترفرون آلفا PEGylated در دو نوع وجود دارد: PEG-IFN-α2a و PEG-IFN-α2b. PEG-IFN-α2a دارای یک زنجیره PEG سنگین و منشعب با یک پیوند آمیدی پایدار است. PEG-IFN-α2b دارای یک زنجیره PEG سبک تر و مستقیم با پیوند یورتانی ناپایدار است.

توجه: PEG-IFN-α2a اغلب بهتر از PEG-IFN-α2b برای نتایج اولیه و ماندگار عمل می کند. هر دو نوع تقریباً بی خطر هستند، اما PEG-IFN-α2a ممکن است باعث نوتروپنی بیشتر شود.

اینترفرون های طبیعی در مقابل مصنوعی

ممکن است تعجب کنید که اینترفرون های طبیعی و مصنوعی چقدر متفاوت هستند. بدن شما اینترفرون های طبیعی را برای مبارزه با ویروس ها می سازد. دانشمندان همچنین می توانند اینترفرون های مصنوعی را در آزمایشگاه بسازند. هر دو نوع به سیستم ایمنی شما کمک می کنند. اینترفرون های مصنوعی در پزشکی استفاده می شوند زیرا می توانند به مقدار زیاد ساخته شوند و همیشه کیفیت یکسانی دارند.

در اینجا چند نکته مهم وجود دارد:

• اینترفرون های PEGylated مصنوعی هستند و ماندگاری بیشتری دارند.

• اینترفرون های طبیعی از سلول های خود شما می آیند.

• هر دو نوع به گیرنده های خاصی در بدن شما متصل می شوند تا پاسخ ایمنی را شروع کنند.

• اینترفرون های مصنوعی به پزشکان کمک می کند تا هپاتیت C را بهتر درمان کنند.

اینترفرون ها برای مبارزه با هپاتیت C مهم هستند. دانستن انواع آن به شما کمک می کند تا انتخاب های خود را برای درمان درک کنید.

چگونه اینترفرون درمانی کار می کند

مکانیسم عمل

ممکن است تعجب کنید که چگونه اینترفرون ها به مبارزه با هپاتیت C کمک می کنند. اینترفرون ها به عنوان پیام رسان در بدن شما عمل می کنند. آنها به سلول های شما می گویند که از خود در برابر ویروس محافظت کنند. هنگامی که درمان با اینترفرون را دریافت می کنید، این پروتئین ها به گیرنده های سلولی خاصی می چسبند. این امر زنجیره ای از رویدادها را در بدن شما آغاز می کند. سلول های شما پروتئین های جدیدی می سازند که از رشد ویروس جلوگیری می کند. اینترفرون ها همچنین مواد ژنتیکی ویروس را تجزیه می کنند. این امر زندگی ویروس را سخت می کند.

در اینجا یک جدول ساده وجود دارد که نشان می دهد وقتی اینترفرون ها وارد بدن شما می شوند چه اتفاقی می افتد:

نکته: اینترفرون ها به تنهایی به ویروس حمله نمی کنند. آنها به سلول های شما در دفاع بهتر کمک می کنند.

اثرات سیستم ایمنی

اینترفرون ها برای شما مهم هستند سیستم ایمنی بدن . هنگامی که درمان با اینترفرون را دریافت می کنید، سیستم دفاعی بدن شما قوی تر می شود. اینترفرون ها کار سلول های ایمنی را تقویت می کنند. این سلول ها به دنبال سلول های آلوده می گردند و آنها را از بین می برند. ممکن است متوجه شوید که بدن شما سریعتر به هپاتیت C واکنش نشان می دهد.

• اینترفرون ها به بدن شما کمک می کنند تا ژن های تحریک شده با اینترفرون (ISG) بیشتری بسازد.

• این ژن ها به مبارزه با ویروس ها در بدن شما کمک می کنند.

• برخی از افراد بهتر عمل می کنند زیرا ISG آنها به خوبی کار می کند.

• اینترفرون ها می توانند نحوه مشاهده ویروس توسط سیستم ایمنی بدن شما را تغییر دهند.

• گاهی اوقات، ویروس از سیستم ایمنی شما پنهان می شود.

• اینترفرون ها همیشه ویروس را به طور کامل پاک نمی کنند.

• داروهای جدید، مانند داروهای ضد ویروسی با اثر مستقیم، نشان می‌دهند که چگونه اینترفرون‌ها پاسخ ایمنی شما را تغییر می‌دهند.

توجه: اینترفرون ها به سیستم ایمنی شما کمک می کنند، اما نتایج برای همه متفاوت است.

شما باید از پزشک خود بپرسید که چگونه اینترفرون درمانی بر سیستم ایمنی شما تأثیر می گذارد. پاسخ شما به نحوه استفاده بدن از اینترفرون ها بستگی دارد.

درمان ترکیبی

مصرف ریباویرین

پزشک شما ممکن است بگوید برای هپاتیت C به ریباویرین با اینترفرون نیاز دارید. ریباویرین از چند جهت به درمان شما کمک می کند. این می تواند ویروس هپاتیت C را از تولید نسخه های بیشتر جلوگیری کند. ریباویرین همچنین با اینترفرون ها برای کمک به سیستم ایمنی بدن شما کار می کند. وقتی هر دو دارو را مصرف می کنید، بدن شما سخت تر با ویروس مبارزه می کند.

ریباویرین می تواند باعث تغییر بیشتر ویروس شود. این امر زندگی ویروس را سخت می کند. با وجود اینکه داروهای جدیدی وجود دارد، پزشکان همچنان از ریباویرین با اینترفرون استفاده می کنند. ریباویرین مهم است زیرا باعث می شود اینترفرون ها بهتر عمل کنند. مطالعات نشان می دهد که استفاده از ریباویرین با اینترفرون ها به پاکسازی ویروس از بدن شما کمک می کند. اگر قبلاً هرگز درمانی نداشته‌اید، این ترکیب می‌تواند نرخ پاسخ پایدار در حدود 52٪ را به شما بدهد. این بسیار بهتر از استفاده از اینترفرون به تنهایی است.

مزایای ترکیب

ممکن است تعجب کنید که چرا پزشکان درمان ترکیبی را انتخاب می کنند . دلیل آن به راحتی قابل درک است. استفاده از ریباویرین با اینترفرون نتایج بهتری به شما می دهد. شانس بیشتری برای دور نگه داشتن ویروس برای مدت طولانی پس از درمان دارید.

در اینجا جدولی وجود دارد که نشان می دهد چگونه درمان ترکیبی با استفاده از اینترفرون ها مقایسه می شود:

می بینید که درمان ترکیبی بهتر عمل می کند. پزشکان همچنین متوجه می شوند که این روش می تواند به شما کمک کند طولانی تر زندگی کنید و احساس بهتری داشته باشید. بسیاری از بیماران فکر می کنند که درمان ترکیبی برای سلامتی آنها مفید است. برای پول خود مزایای بیشتری دریافت می کنید.

در اینجا چند نکته اصلی در مورد استفاده از اینترفرون ها و ریباویرین با هم وجود دارد:

• به بسیاری از افراد کمک می کند تا بیشتر عمر کنند

• زندگی بیماران را بهتر می کند

• انتخاب خوبی برای هپاتیت C است

باید از پزشک خود بپرسید که چه برنامه ای برای شما بهتر است. اینترفرون ها و ریباویرین با هم می توانند شانس بیشتری برای غلبه بر هپاتیت C به شما بدهند.

مدیریت و بسته بندی

دوز و مسیر

شما اینترفرون را برای هپاتیت C به صورت تزریق زیر پوست دریافت می کنید. این تزریق زیر جلدی نامیده می شود. معمولاً واکسن را در قسمت بالای بازو، ران یا شکم خود انجام می دهید. پزشک مقدار مناسبی را برای شما انتخاب خواهد کرد. اینترفرون های استاندارد هر هفته به سه تزریق نیاز دارند. اینترفرون های PEGylated فقط به یک تزریق در هفته نیاز دارند. این برنامه برای بسیاری از افراد آسان تر است. همیشه آنچه را که پزشکتان می گوید انجام دهید تا بهترین نتیجه را بگیرید.

سرنگ ها و ویال های از پیش پر شده

اینترفرون ها در سرنگ ها یا ویال های از پیش پر شده عرضه می شوند. سرنگ های از پیش پر شده درمان را ایمن تر و آسان تر می کند. لازم نیست خودتان دارو را اندازه بگیرید. این بدان معنی است که شما اشتباهات کمتری انجام می دهید و در زمان صرفه جویی می کنید. جدول زیر نشان می دهد که چگونه سرنگ ها و ویال های از پیش پر شده به شما کمک می کنند:

سرنگ های از پیش پر شده اغلب دارای برچسب و بارکد هستند. اینها به جلوگیری از اشتباهات با اینترفرون های شما کمک می کند.

فرم های مایع در مقابل پودر

اینترفرون ها به صورت مایع یا پودر فروخته می شوند. هر نوع قوانین خاص خود را برای ذخیره سازی و استفاده دارد. جدول زیر تفاوت ها را توضیح می دهد:

استفاده از اینترفرون های مایع در خانه راحت تر است. قبل از شلیک نیازی به مخلوط کردن چیزی ندارید. اینترفرون های پودری باید قبل از استفاده با آب استریل مخلوط شوند. بیمارستان ها از فرم های پودری استفاده می کنند زیرا قبل از مخلوط شدن دوام بیشتری دارند. همیشه برچسب را بخوانید و قوانین ذخیره سازی را دنبال کنید. این کار اینترفرون های شما را ایمن نگه می دارد و به خوبی کار می کند.

تولید و تجهیزات

فرآیند تولید

ممکن است تعجب کنید که چگونه شرکت‌ها اینترفرون را برای هپاتیت C می‌سازند. این فرآیند از علم و گام‌های دقیق برای ایمن نگه داشتن آن استفاده می‌کند. ابتدا دانشمندان ژن های مناسبی را برای ساخت اینترفرون های انسانی انتخاب می کنند. آنها این ژن ها را در یک پلاسمید قرار می دهند که مانند یک کامیون تحویل کوچک عمل می کند. پلاسمید به سلول های میزبان مانند باکتری ها می رود. این سلول ها در مخازن بزرگی به نام بیوراکتور رشد می کنند. سلول ها شروع به ساخت اینترفرون می کنند.

پس از اتمام سلول ها، کارگران باید اینترفرون ها را خارج کنند. آنها سلول ها را می شکنند و از ابزارهای مخصوص برای تمیز کردن و تصفیه اینترفرون ها استفاده می کنند. سپس پلی اتیلن گلیکول را اضافه می کنند. این مرحله PEGylation نام دارد. این به ماندگاری اینترفرون ها در بدن شما کمک می کند. اینترفرون های PEGylated با بافر و آب استریل برای ساخت دارو مخلوط می شوند. قبل از بسته بندی، محلول از فیلترها عبور می کند تا ذرات یا میکروب های ناخواسته را حذف کند.

در اینجا جدولی وجود دارد که مراحل اصلی را نشان می دهد:

تجهیزات کلیدی

تجهیزات ویژه ای برای ساخت اینترفرون ایمن مورد نیاز است. اتاق های تمیز، هوا را از گرد و غبار و میکروب محافظت می کند. بیوراکتورها به رشد سلول ها و ساخت اینترفرون ها کمک می کنند. سانتریفیوژها نمونه ها را می چرخانند تا اینترفرون ها را از سایر قسمت های سلول جدا کنند. ستون های کروماتوگرافی به تصفیه اینترفرون ها کمک می کنند. ظرف های همزن، مواد را با هم مخلوط می کنند. سیستم های فیلتراسیون ذرات ریز و باکتری ها را حذف می کنند. خطوط پرکننده اینترفرون ها را در سرنگ ها یا ویال ها قرار می دهند. لیوفیلیزرها اینترفرون ها را در صورت نیاز به پودر خشک می کنند. اتوکلاوها از بخار برای استریل کردن تجهیزات و داروها استفاده می کنند. ماشین های برچسب زنی اطلاعات مهمی را به هر بسته اضافه می کنند. دستگاه های کارتن سازی اینترفرون های تمام شده را برای حمل و نقل بسته بندی می کنند. سیستم های CIP تجهیزات را بدون جدا کردن تمیز می کنند.

نکته: هر قطعه از تجهیزات کمک می کند اینترفرون ها برای شما خالص و ایمن باشند.

هنگامی که از اینترفرون استفاده می کنید، می توانید اعتماد کنید که هر مرحله و ابزار به محافظت از سلامت شما کمک می کند.

اثربخشی

نرخ های موفقیت

ممکن است تعجب کنید که درمان با اینترفرون برای هپاتیت C چقدر خوب است. پزشکان از چیزی به نام 'پاسخ ویروسی پایدار' ( SVR ) استفاده می کنند. این بدان معناست که شش ماه پس از پایان درمان، ویروس در خون شما یافت نمی شود. اگر دریافت کنید SVR ، نشان می دهد که ویروس از بین رفته است و احتمالاً درمان شده اید.

میزان موفقیت برای هر نوع و داروی هپاتیت C متفاوت است. جدول زیر نشان می دهد که افراد چند بار با درمان ها و ژنوتیپ های مختلف به SVR می رسند:

افراد دارای ژنوتیپ 2 یا 3 درصد موفقیت بهتری دارند. استفاده از اینترفرون پگیله با ریباویرین بهتر از درمان استاندارد است. اگر ژنوتیپ 1 دارید، باز هم می توانید نتایج خوبی کسب کنید، اما شانس کمتر است. پزشک به شما کمک می کند تا بهترین درمان هپاتیت C را برای خود انتخاب کنید.

توجه: اگر دریافت کنید SVR ، احتمال اینکه بعداً دچار مشکلات کبدی شوید، کمتر است.

عوامل موثر بر نتایج

بسیاری از چیزها می توانند تأثیر اینترفرون درمانی را برای شما تغییر دهند. برخی افراد بهتر از دیگران پاسخ می دهند. در اینجا موارد اصلی وجود دارد که می تواند بر نتایج شما تأثیر بگذارد:

• تغییرات ژنتیکی : ژن های شما اهمیت زیادی دارند. افرادی که دارای ژن های خاصی مانند ژن LMP7-K هستند، اغلب بهتر عمل می کنند.

• سن بیمار : افراد جوان، به خصوص زیر 40 سال، معمولاً بهتر پاسخ می دهند. افراد مسن ممکن است مشکلات کبدی بیشتری داشته باشند که درمان را سخت تر می کند.

• نژاد : نرخ پاسخ برای گروه های مختلف متفاوت است. بیماران آفریقایی-آمریکایی اغلب نسبت به غیر آفریقایی-آمریکایی ها (39-52٪) نرخ پاسخ کمتری دارند (28-19%). این ممکن است به دلیل تفاوت های ژنتیکی مانند ژن IL28B باشد.

موارد دیگر نیز مهم هستند، مانند اینکه کبد شما چقدر سالم است، چقدر ویروس در خون شما وجود دارد، و اینکه آیا برنامه درمانی خود را دنبال می کنید. شما باید در مورد این موارد با پزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند به شما کمک کنند تا شانس خود را درک کنید و چه کاری می توانید برای بهبود نتیجه خود انجام دهید.

نکته: می‌توانید با مصرف داروی خود همانطور که پزشکتان می‌گوید و رفتن به تمام قرارهایتان، به درمان خود کمک کنید تا بهتر عمل کند.

اگر در مورد شانس خود سؤالی دارید، از تیم مراقبت های بهداشتی خود بپرسید. آنها می خواهند به شما کمک کنند تا بهترین نتایج را از درمان با اینترفرون بگیرید.

مزایا و محدودیت ها

تقویت سیستم ایمنی و محافظت از کبد

شاید بخواهید بدانید که این درمان چگونه به شما کمک می کند . اینترفرون درمانی سیستم ایمنی بدن شما را قوی تر می کند. وقتی ویروس هپاتیت C از بین برود، سیستم ایمنی بدن شما بهتر می شود. این بدان معناست که بدن شما می تواند راحت تر با بیماری مبارزه کند. کبد شما نیز کمک می گیرد. سیستم ایمنی قوی از بدتر شدن کبد شما جلوگیری می کند. با بهبودی ممکن است مشکلات کبدی کمتری داشته باشید.

نکته: اگر سیستم ایمنی بدن شما قوی باشد، می توانید احساس بهتری داشته باشید و کبد شما ایمن تر می ماند.

اثرات بلند مدت

ممکن است تعجب کنید که سال ها پس از اتمام درمان چه اتفاقی می افتد. مطالعات نشان می دهد افرادی که درمان با اینترفرون را تمام می کنند برای مدت طولانی سالم تر می مانند. جدول زیر نشان می دهد که چگونه این درمان شانس ابتلا به سرطان کبد را کاهش می دهد و به افراد کمک می کند طولانی تر زندگی کنند:

می بینید که افرادی که از درمان بهتر می شوند، شانس کمتری برای ابتلا به سرطان کبد دارند. این بدان معنی است که شما ممکن است احساس خوبی داشته باشید و طولانی تر زندگی کنید.

محدودیت ها و موارد منع مصرف

همه نمی توانند از این درمان استفاده کنند. برخی افراد مشکلات سلامتی دارند که آن را ناامن می کند. پزشکان این مشکلات را 'منع مصرف' می نامند. جدول زیر برخی از دلایل متداول را فهرست می کند که چرا شما ممکن است نتوانید از این درمان استفاده کنید:

• بیش از نیمی از افراد مبتلا به هپاتیت C و HIV که زیاد الکل می‌نوشند، نمی‌توانند از این درمان استفاده کنند.

• بیش از یک سوم دلایلی دارند که آن را خطرناک می کند اما غیرممکن نیست.

• فقط یک گروه کوچک هیچ دلیلی برای اجتناب از درمان ندارند.

در ایالات متحده، حدود 17٪ از افراد مبتلا به هپاتیت C حداقل یک دلیل برای اجتناب از اینترفرون پگیله یا ریباویرین دارند. بیشتر این دلایل در صورت دریافت کمک یا درمان می توانند تغییر کنند. شما باید با پزشک خود صحبت کنید تا ببینید آیا این درمان برای شما بی خطر است یا خیر.

عوارض و خطرات

عوارض جانبی رایج

هنگام شروع درمان با اینترفرون برای هپاتیت C، ممکن است متوجه برخی عوارض جانبی شوید. بسیاری از افراد علائمی شبیه آنفولانزا را گزارش می کنند. اینها می توانند باعث احساس خستگی یا درد در شما شوند. همچنین ممکن است تغییراتی را در خلق و خو یا پوست خود مشاهده کنید. در اینجا شایع ترین عوارض جانبی که ممکن است تجربه کنید آورده شده است:

• علائمی شبیه آنفولانزا مانند تب، دردهای عضلانی، درد مفاصل و سردرد. اینها تقریباً نیمی از بیماران را تحت تأثیر قرار می دهند.

• تغییرات در خلق و خو، از جمله مشکلات خواب، احساس تحریک پذیری، یا احساس غم و اندوه. حدود 30 تا 40 درصد افراد متوجه این اثرات می شوند.

• مشکلات پوستی مانند لکه های پوست روشن تر، بثورات یا لکه های خشک. گاهی اوقات، بیماری هایی مانند پسوریازیس یا لیکن پلان ظاهر می شوند.

• تغییرات خونی، از جمله کم خونی، تعداد کم گلبول های سفید خون یا پایین بودن پلاکت ها. این اتفاق می افتد زیرا اینترفرون می تواند فعالیت مغز استخوان را کند کند.

اگر متوجه هر یک از این علائم شدید، با پزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند به شما کمک کنند تا راه هایی برای احساس بهتر پیدا کنید.

خطرات جدی

برخی از عوارض جانبی می توانند جدی تر باشند. شما باید بدانید که در طول درمان به چه نکاتی توجه کنید. جدول زیر نشان می دهد که هر چند وقت یکبار این خطرات رخ می دهند:

اگر احساس ناراحتی شدید، مشکل تنفسی یا مشاهده تغییرات در بینایی خود دارید، باید با پزشک خود تماس بگیرید.

مدیریت عوارض جانبی

می توانید اقداماتی را برای مدیریت عوارض جانبی انجام دهید و در طول درمان احساس بهتری داشته باشید. این استراتژی ها را امتحان کنید:

1. اگر بعد از واکسن دچار تب یا درد شدید، دارو را قبل از خواب مصرف کنید. قبل از تزریق از استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده کنید.

2. اگر احساس ناراحتی یا اضطراب می کنید، با پزشک خود صحبت کنید. آنها ممکن است دارو یا ورزش را برای کمک به خلق و خوی شما پیشنهاد کنند.

3. برای مشکلات معده، داروی خود را با غذا مصرف کنید. وعده های غذایی کوچک و سالم بخورید و از غذاهای تند پرهیز کنید.

4. برای پوست های خشک از صابون ها و لوسیون های ملایم استفاده کنید. از دوش طولانی و گرم خودداری کنید.

5. آب فراوان بنوشید. دندان های خود را مرتب مسواک بزنید و اگر احساس می کنید دهان شما خشک است، آب نبات های بدون قند را بمکید.

فعال ماندن و خوب خوردن می تواند به شما کمک کند در طول درمان احساس قوی تری داشته باشید. همیشه قبل از ایجاد تغییرات در روال خود از پزشک خود سوال کنید.

ملاحظات مهم

ذخیره سازی و ماندگاری

شما باید اینترفرون درمانی را به روش صحیح ذخیره کنید. این کار آن را ایمن نگه می دارد و به خوبی کار می کند. همیشه برای مسیرها به برچسب نگاه کنید. در اینجا چند قانون ساده وجود دارد:

• اینترفرون آلفا2a را در یخچال با دمای 4 درجه سانتیگراد قرار دهید.

• دارو را فریز نکنید.

• آن را در جعبه اش نگه دارید تا جلوی نور را بگیرد.

• هرگز ویال یا سرنگ را تکان ندهید.

• دارو را قبل از تاریخ روی جعبه استفاده کنید. اگر آن را سرد نگه دارید، معمولاً 1.5 تا 2 سال است.

• اگر پودر را با آب استریل مخلوط کنید، در 24 ساعت در دمای 2 تا 8 درجه سانتیگراد از آن استفاده کنید.

• اگر اینترفرون مایع دارید، باقیمانده آن را پس از یک ماه از اولین استفاده دور بریزید.

نگهداری صحیح آن از تجزیه پروتئین جلوگیری می کند. گرما یا تکان دادن می تواند دارو را خراب کند.

نظارت و ایمنی

در طول درمان با اینترفرون باید اغلب به پزشک مراجعه کنید. این بازدیدها به شما کمک می کند تا ایمن باشید و مشکلات را زودتر پیدا کنید. جدول زیر نشان می دهد که چگونه پزشکان درمان شما را بررسی می کنند:

اگر چیز جدیدی احساس کردید، همیشه به پزشک خود بگویید. صحبت با پزشک به شما کمک می کند تا بهترین مراقبت را دریافت کنید.

استفاده در بارداری

اگر باردار هستید نمی توانید از درمان با اینترفرون و ریباویرین استفاده کنید. این داروها می توانند به کودکی که در درون شما رشد می کند آسیب برساند. پزشکان می گویند که مردان و زنان باید در حین مصرف این داروها و تا ماه ها پس از قطع از داروهای ضد بارداری استفاده کنند. اگر می خواهید بچه دار شوید، قبل از شروع درمان با پزشک خود صحبت کنید. امنیت شما و خانواده شما از همه مهمتر است.

نکته: اگر در طول درمان در مورد نگهداری، ایمنی یا بارداری سؤالی دارید، همیشه از تیم مراقبت های بهداشتی خود بپرسید.

جایگزین های اینترفرون تراپی

اگر راه های دیگری برای درمان هپاتیت C می خواهید، انتخاب های جدیدی وجود دارد. این درمان های جدید برای اکثر افراد بهتر از اینترفرون ها کار می کنند. اکنون پزشکان از این گزینه ها استفاده می کنند زیرا به بیماران بیشتری کمک می کنند و مشکلات کمتری دارند. می توانید با این درمان ها آشنا شوید و تفاوت آنها را ببینید.

داروهای ضد ویروسی با اثر مستقیم (DAA)

داروهای ضد ویروسی با اثر مستقیم که DAA نامیده می شوند، درمان هپاتیت C را تغییر داده اند. این داروها به خود ویروس حمله می کنند. برای کمک به سیستم ایمنی خود لازم نیست فقط به اینترفرون وابسته باشید. DAA ها ویروس را از ایجاد نسخه های بیشتر جلوگیری می کنند. معمولاً یک بار در روز، DAA را از طریق دهان مصرف می کنید. اکثر افراد درمان خود را در 8 تا 12 هفته به پایان می‌رسانند.

DAA افراد بیشتری را نسبت به اینترفرون ها درمان می کند. به عنوان مثال، داکلاتاسویر حدود 85 درصد از افراد مبتلا به ژنوتیپ 1 را درمان می کند. تلاپرویر حدود 81 درصد را درمان می کند. DAA عوارض جانبی کمتری نسبت به اینترفرون ها ایجاد می کند. مشکلاتی مانند کم خونی و بثورات پوستی زیاد اتفاق نمی افتد. هنگام مصرف DAA احساس بهتری دارید و تکمیل دارو آسانتر است.

DAA می تواند تقریباً به همه کمک کند، حتی اگر اینترفرون ها قبلاً برای شما کار نمی کردند.

اکنون پزشکان DAA را برای اکثر افراد مبتلا به هپاتیت C انتخاب می کنند. نتایج بهتری دریافت می کنید و با خطرات کمتری مواجه می شوید. DAA همچنین به افراد مبتلا به بیماری بد کبدی یا کسانی که اینترفرون را امتحان کردند و درمان نشدند، کمک می کند.

پیوند کبد

گاهی اوقات، هپاتیت C آنقدر به کبد شما آسیب می رساند که دارو نمی تواند آن را برطرف کند. ممکن است نیاز به پیوند کبد داشته باشید. این جراحی به شما یک کبد جدید و سالم می دهد. پزشکان از اینترفرون و DAA قبل و بعد از پیوند برای کنترل ویروس استفاده می کنند. پس از جراحی باید مراقب باشید و اغلب به پزشک مراجعه کنید. پزشک شما بررسی می کند تا مطمئن شود که ویروس عود نمی کند.

در اینجا جدولی وجود دارد که DAA و اینترفرون ها را با هم مقایسه می کند:

می بینید که DAA افراد بیشتری را درمان می کند و مشکلات کمتری نسبت به اینترفرون ها ایجاد می کند. اگر به پیوند کبد نیاز دارید، پزشک به شما در انتخاب بهترین درمان کمک می کند.

اگر می خواهید جدیدترین و بهترین راه را برای درمان هپاتیت C می خواهید، در مورد DAA از پزشک خود بپرسید.

اکنون می دانید که اینترفرون درمانی به بدن شما کمک می کند تا با هپاتیت C مبارزه کند. این درمان سیستم ایمنی شما را قوی تر می کند و کبد شما را ایمن نگه می دارد. ممکن است نتایج خوبی داشته باشید، اما ممکن است عوارض جانبی داشته باشد. گزینه های دیگری نیز وجود دارد، مانند داروهای ضد ویروسی با اثر مستقیم. همیشه قبل از شروع هر درمانی با پزشک خود صحبت کنید. تیم مراقبت های بهداشتی به شما کمک می کند تا بهترین را برای سلامتی خود انتخاب کنید.

به یاد داشته باشید: شما تنها نیستید. سوال بپرسید و بیشتر بیاموزید تا بتوانید از مراقبت خود مطمئن شوید.

سوالات متداول

اگر یک دوز اینترفرون را فراموش کردید چه باید کرد؟

فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. پزشک به شما خواهد گفت که چه زمانی دوز بعدی را مصرف کنید. دوزها را دو برابر نکنید. از دست دادن یک دوز می تواند شانس موفقیت درمان را کاهش دهد.

آیا می توان اینترفرون درمانی را در خانه مصرف کرد؟

می توانید در خانه واکسن اینترفرون بزنید. پزشک یا پرستار شما به شما یاد می دهد که چگونه دارو را با خیال راحت تزریق کنید. همیشه دستورالعمل ها را دنبال کنید و داروی خود را در یخچال نگهداری کنید.

در طول درمان با اینترفرون از چه غذاهایی باید اجتناب کرد؟

برای کمک به بهبودی بدن خود، غذاهای سالم بخورید.

اینترفرون درمانی چقدر طول می کشد؟

اکثر مردم درمان با اینترفرون را برای 24 تا 48 هفته مصرف می کنند. پزشک شما بهترین طول را برای شما تعیین خواهد کرد. مدت زمان بستگی به نوع هپاتیت C و پاسخ شما به درمان دارد.

آیا می توانید در حین درمان با اینترفرون ورزش کنید؟

اگر احساس خوبی دارید می توانید ورزش کنید. فعالیت های سبک مانند پیاده روی یا کشش به شما کمک می کند قوی بمانید. در صورت احساس خستگی یا سرگیجه توقف کنید. همیشه قبل از شروع تمرینات جدید از پزشک خود سوال کنید.